Að halda á sófa.

Steinunn3

Að halda á sófa, hlaupa upp tröppur og reima skóna sína

Í haustbyrjun verða oft miklar breytingar hjá stórum hópi fólks. Skólarnir byrja, sumarfríið tekur enda og rútínan fer í gang. Ýmsir líta um öxl og hrylla sig yfir líferni sumarmánaðanna, staðráðnir í að taka sig taki með tilheyrandi refsingum, svelti og púli í líkamsræktarstöðvunum. Allir vilja jú vera í fínu formi og flottir, ekki satt?

Hvað ertu að afplána? Þessi hugsunarháttur gefur til kynna að líkamsrækt og almennt heilbrigt líferni eigi meira skylt við afplánun en eðlilegar lífsvenjur. Í því samhengi er fróðlegt að velta því fyrir sér að hverju við stefnum þegar við tölum um að koma okkur í form. Myndin sem kemur ósjálfrátt upp í hugann við það að heyra orðið form er vöðvastæltur, stinnur og grannvaxinn líkami, sigurbros og gríðarleg seigla! Sem sé þetta er tómt púl og puð og eitthvað sem maður þarf að taka sér frí frá til að geta verið maður sjálfur inn á milli.

Verkir og þreyta viðmiðið – enda komin á þennan aldur! Á sama tíma virðumst við líta á það sem eðlilegan hlut að vera með vöðvabólgu, finna til stirðleika, bakverkja og mæðast þegar við tökum stigann í staðinn fyrir lyftuna. Við veigrum okkur við að lyfta hlutum vegna þess að við erum orðin svo fullorðin, eða aum af einhverjum öðrum ástæðum. Við erum alltaf þreytt, stöðugt að reyna að hvíla okkur og verðlauna með einhverjum gómsætindum. Aldurinn er oft nefndur sem ástæða fyrir því að geta ekki eitt og annað. Þú getur ekki haldið á sófanum með syni þínum af því að þú ert að nálgast fimmtugt. Svo er engin furða að þú getir ekki lengur beygt þig niður til að reima skóna þína af því að þú ert orðin sextug.

Að geta gert það sem maður vill Góða formið felst nefnilega í því að geta gert þessa hluti sem við þurfum að gera til þess að lifa góðu lífi. Með því að þjálfa sig reglulega, ekki með neinu offorsi eða yfirlýsingum, heldur reglubundinni þjálfun sem fellur vel að heildarrútínunni, þá finnum við muninn. Blóðið rennur óhindrað um líkamann, öndunin er greið, liðirnir smurðir og líkaminn lætur að stjórn. Á sama tíma er vöðvabólgan ekki að trufla mann tiltakanlega. Þreytuslenið hristir maður auðveldlega af sér og það skemmtilega er að maður gleymir því hvað maður er gamall og gerir bara hlutina.

Kynntu þér hvað við höfum að bjóða á jsb.is

Steinunn Þorvaldsdóttir